صفحه اصلي > قطب علمی آموزشی کاربرد لیزر در پزشکی > همراه با پزشکان متخصص > کاربرد لیزر در راههای هوایی (دکتر محمدرضا مسجدی) 
 
 

کاربرد لیزر در راههای هوایی

 

از سال 1978 که استفاده از لیزر در درمان ضایعات راههای هوایی ابداع گردید تحول شگرف در این زمینه حاصل شده است. بیشترین نوع لیزر در معالجه ضایعات راههای هوایی کاربرد دارد، لیزر Nd-YAGاست.

به طور کلی لیزر از طریق تغییرات حرارتی، فتودینامیکی و الکترومغناطیسی اثرات خود را بر بافت های هدف اعمال می نماید. استفاده از این نوع لیزر با شدت 5 تا 100 وات موجب Photocoagulation (بند آورندن خونریزی) در وات های کمترو Photoevaporation( تبخیر بافتی) در وات های بالاتر می گردد. در راههای هوایی معمولا از 5 تا 40 وات استفاده می شود.

استفاده از لیزر از طریق برونکوسکوپی فیبراوپتیکموجب گسترش بهره گیری از این تکنیک در درمان بیماریهای راههی هوایی گشته است.

اندیکاسیون: از این تکنیک برای درمان:

1-      ضایعات خوش خیم راههای هوایی: شامل بافت گرانولاسیون، کنترل خونریزی، باندهای فیبروتیک، تنگی های التهابی و انسدادی، ضایعات گرانولوماتوز و اگزوفیتیک ثانویه به بیماری وگنر،TB، ...، ضایعات پاپیلوماتوز، پولیپ ها و تومورهای خوش خیم و تومورهای کارسینوئید راههای هوایی

2-      ضایعات بدخیم: باز کردن مجاری راههای هوایی بسته شده توسط تومورهای بدخیم و اصلاح پنمونی های انسدادی و آتلکتازی، کنترل خونریزی تومورهای بدخیم، کم کردن حجم تومورهای داخل راههای هوایی (Debulkation)

عوارض:

استفاده از این تکنیک توسط افراد ورزیده با امکانات مناسب بسیار تاثیر گذار و با عوارض بسیار ناچیز همراه می باشد. مهمترین عوارض این اقدام درمانی شامل:

سوراخ شدن راههای هوایی، آمبولی هوایی ، خونریزی، آتش در مجاری هوایی، تنگی های بعدی و آسیب به بافت های عمقی تر می باشد.

© تمامی حقوق این سایت متعلق به مرکز تحقیقات لیزر در علوم پزشکی می باشد.